Strona ta poświęcona jest jak sama nazwa wskazuje Duchowości Stosowanej a jedną z głównych jej praktyk jest Transmutacja energii i zawartości Umysłu. Skąd taki pomysł na nazwy?

Poniżej celem wyjaśnienia, kilka akapitów wstępu.

Duchowość a religia

Na początku chciałem zaznaczyć, że nie jestem wyznawcą żadnej konkretnej religii. Jedyne co „wyznaję” to rozwój duchowy który przekracza racjonalny umysł, ale nie neguje jego dokonań. Dlatego twierdzę, że wszelkie praktyki duchowe mogą być wyjaśnione naukowo choć rezultaty jakie dzięki nim otrzymujemy zdecydowanie wyrastaja ponad pojmowanie naukowe.

Jednocześnie poprzez doświadczenie zauważyłem jak wiele dobrego potrafią wnieść nurty duchowe do życia człowieka i jak wiele mądrości inspiracji jest tam zawarte. Jednak zdaję sobie sprawę z tego, że w większości przypadków każdy z takich systemów zawiera pewną dawkę wierzeń.

Dlatego moje podejście to dogłębne zrozumienie zagadnienia rozwoju duchowego, systemów religijnych, biegłość w praktykach z uwzględnieniem podejścia naukowego i wyciągnięcie z tego esencji tak aby zauważyć o co w tym wszystkim chodzi bez podłączania się pod pewne systemy przekonań jakie dziedziczy się wyznając systemy religijne.

Religia potrafi człowieka bardzo rozwinąć, jednak również niezwykle ograniczyć. Dlatego strona jest w nurcie SBNR (ang. Spiritual But Not Religious – duchowa, ale nie religijna).

„Religia jest dla ludzi, którzy boją się trafić do piekła. Duchowość jest dla tych, którzy już tam byli.” – Vine Deloria Jr.

Transmutacja

Na początek wyjaśnienie pojęcia transmutacja, gdyż możliwe, że nie każdy z nim się spotkał – w szczególności odnośnie praktyk duchowych.

Transmutacja w alchemii to kluczowe pojęcie oznaczające przeistoczenie jednego materiału w inny, często o wyższej wartości, jak np. ołów w złoto. Alchemia jako starożytna praktyka łącząca elementy chemii, magii i filozofii, dążyła do transmutacji, np. za pomocą kamienia filozoficznego, stanowiącego legendarną substancję od wieków poszukiwaną przez alchemików, zamieniająca metale nieszlachetne w szlachetne. Z użyciem kamienia filozoficznego można było także wytwarzać eliksir życia (łac. elixir vitae), który zapewniał nieśmiertelność każdemu, kto go wypije.

Proces transmutacji może mieć także wymiar duchowy, symbolizując transformację człowieka. Na przykład Taoistyczna Wewnętrzna Alchemia (ang. Inner Alchemy – chi. Neidan) to zbiór praktyk służących przekształcaniu wewnętrznej energii (qi) i duchowych własności człowieka, mających na celu harmonizację z Tao, osiągnięcie długowieczności, poprawę jakości życia i zjednoczenie z wszechświatem. Wewnętrzna alchemia łączy medytację, techniki oddechowe, ćwiczenia ruchowe (jak Qi Gong czy Tai Chi), a także dietę i praktyki seksualne, by wzmacniać pole energetyczne człowieka. Podobne praktyki wewnętrznej alchemii są dostępne we wszystkich ścieżkach duchowych (choć może pod inną nazwą), np. w buddyzmie birmańskim wykonuje się praktyki z kamieniem filozoficznym – o czym kiedyś napiszę osobny artykuł.

Zatem, transmutacja energii duchowych to proces przemiany niższych energii (instynktów, emocji, pragnień, lęków) w energie wyższego rzędu (Miłość, współczucie, Radość, twórczość, duchową moc). Jest to przemiana ołowiu w złoto, kamieni w diamenty, lęku w Radość, gniewu w Miłość itd.

Dlaczego piszę Miłość i Radość z dużej litery wyjaśnione jest w terminologii.

Podział praktyk

Ciekaw jestem drogi czytelniku czy zauważyłeś, że wszelkie praktyki duchowe możemy podzielić na trzy fundamentalne kategorie w zależności od nadrzędnego celu w jakim są wykorzystywane.

Oto wspomniane trzy kategorie w zależności od celu praktyki:

• Medytacja
• Transmutacja
• Manifestacja

Jak łatwo zauważyć dany typ praktyki może należeć do jednej, dwóch a nawet trzech kategorii – w zależności od tego z jaką intencją jest wykorzystywana – jednak niektóre mają przypisaną jedną nadrzędną funkcję.

Dlatego poniższy podział wynika nie tyle z użytej techniki / metody co z intencji z jaką jest wykorzystywana.

Medytacja

Medytacja (z łaciny meditatio od czasownika meditari oznaczającego „myśleć, kontemplować, obmyślać, rozważać”) to wszelkie praktyki skupienia Umysłu. Najgłębsza forma medytacji – i dla niektórych jedyna – to ta która przekracza identyfikację z ego i pozwala na “spotkanie z Jaźnią”. Określenie to samo w sobie zawiera perspektywę ego, które spotyka się z czymś od niego oddzielonym. Lepiej powiedzieć, że medytacja pozwala przypomnieć sobie kim / czym naprawdę jesteśmy.

Stąd dla niektórych „jedyna słuszna” medytacja to ta która daje odpowiedź na pytanie „Kim jestem?”

Jednak nie każdy ma tak wzniosłe intencje czy obrał kurs na cel ostateczny, dlatego medytacja też może być wykorzystywana do skupiania uwagi na konkretnych lub subtelnych obiektach medytacji. W tym przypadku cele mogą być różne: uzdrawianie, pobudzanie czakr, gromadzenie energii, wglądy, introspekcje, budzenie supermocy itp.

Medytacja to grupa praktyk w których głównym celem jest:

• praktyka koncentracji
• praktyka wglądu / introspekcji
• mistrzostwo w opanowaniu zmysłów
• mistrzostwo w opanowanie Umysłu
• budzenie supermocy
• kontemplacja wybranego obiektu, stanu Umysłu, energii, wizji
• przekraczanie identyfikacji z ego i odkrywanie Jaźni

Przykłady

• koncentracja
• kontemplacja
• medytacja na obiekcie materialnym
• medytacja na obiekcie subtelnym
• pasywacja Intelektu
• odkrycie wyższych stanów świadomości
• Atma-Vichara (Dociekanie „Ja”)

Transmutacja

Transmutacja to grupa praktyk które służą wewnętrznej przemianie: czy to energetycznej czy to zawartości Umysłu. Zadziewa się na różnych poziomach wynikających z zaangażowanych ciał subtelnych i czakr. Dlatego w zależności od tego gdzie odbywa się proces transmutacji mogą być różne: uzdrowienie ciała, uzdrowienie psychiki, zmiana przekonań, doenergetyzowanie, ekspresja czy uwolnienie emocji itp.

Ich głównym celem jest:

• oczyszczenie energii
• usunięcie blokad energetycznych
• udrożnienie kanałów energetycznych
• zmiana przekonań zapisanych w podświadomości
• uzdrowienie psychiczne i fizyczne
• mistrzostwo w panowaniu nad energią wewnętrzną a co za tym idzie zewnętrzną

Typowe praktyki:

• afirmacje
• dekrety afirmacyjne
• wizualizacje
• uwalnianie emocji
• Rebirthing
• Regressing
• Qi Gong
• pranajama
• zmiana przekonań
• zachodnia terapia
• praca z cieniem
• praca z wewnętrznym dzieckiem
• “medytacja prowadzona” czyli programowanie podświadomości
• hipnoza
• autohipnoza

Uwaga: Celem praktyk z grupy Medytacja jest przekroczenie utożsamienia z Umysłem a także mistrzostwo w jego kontroli. Celem transmutacji jest zmiana zawartości Umysłu a co za tym idzie energii / informacji zgromadzonej w różnych ciałach (powłokach) które składają się na energetyczną strukturę człowieka. 

Manifestacja

Manifestacja to grupa praktyk pozwalająca na tworzenie w świecie zewnętrznym oczekiwanych przez nas rezultatów – świat zewnętrzny to również ciało fizyczne. Prawidłowo wykonana manifestacja jest bezwysiłkowa, co nie oznacza, że nie wymaga podjęcia odpowiednich działań z naszej strony – wtedy one stają się jednak oczywiste i naturalne.

Ich głównym celem jest:

• bezwysiłkowe tworzenie (w) materii
• uzdrawianie ciała fizycznego
• przyciąganie osób, wydarzeń, rzeczy
• tworzenie bogactwa materialnego
• tworzenie “relacji marzeń”
• tworzenie biznesu
• tworzenie zewnętrznego życia marzeń
• budowanie kariery

Przykłady

• afirmacje
• dekrety afirmacyjne
• wizualizacje
• “medytacja prowadzona” czyli programowanie podświadomości
• hipnoza
• autohipnoza
• zmiana przekonań

Wnioski

Zatem Transmutacja jest jakby pomostem pomiędzy praktykami nastawionymi na przekraczanie ego i klasyczną duchowość (Medytacja) a procesami twórczymi w materii (Manifestacja). To dzięki tym praktykom Medytacja staje się naturalna a Manifestacja bezwysiłkowa. Medytacja bez Transmutacji może prowadzić do bypassu duchowego a Manifestacja bez Transmutacji zwykle idzie jak po grudzie lub po prostu się nie udaje a później ktoś twierdzi, że to nie działa.

Upraszczając: aby odkrywać wyższe stany świadomości i mieć swobodę poruszania się w świecie materialnym warto najpierw przejść terapię duchową. Transmutacja to grupa praktyk dających możliwość przejścia głębokiej terapii duchowej przez zmianę zawartości Umysłu i oczyszczenie energetyczne.

Duchowość Stosowana

Duchowość Stosowana to podejście, które koncentruje się na praktycznym wykorzystaniu narzędzi, metod i postaw duchowych w codziennym życiu, zamiast na teoretycznych rozważaniach, dogmatach, sporach doktrynalnych czy gromadzeniu wiedzy dla samej wiedzy. Inspiracją jest tutaj analogia do matematyki stosowanej: tak jak ta dziedzina skupia się na rozwiązywaniu realnych problemów w świecie fizycznym bez nadmiaru matematycznej teorii, tak Duchowość Stosowana dąży do radzenia sobie z realnymi wyzwaniami wewnętrznymi i zewnętrznymi.

W tym ujęciu duchowość jest narzędziem do urzeczywistnienia, do wprowadzania zmian, które przekładają się na większą harmonię, spokój i klarowność w działaniu. Praktyka staje się ważniejsza niż teoria; doświadczenie ważniejsze niż opis; a transformacja wewnętrzna cenniejsza niż intelektualne przekonanie o własnym „rozwoju”.

Duchowość Stosowana zakłada, że nadmiar analiz, wierzeń czy teoretycznych konstrukcji może stać się przeszkodą. Karmi się wtedy nadmiernie intelekt (a tym samym ego), prowadząc do wątpliwości, dylematów lub przeciwnie, do dumy, poczucia wyższości wobec innych oraz przekonania “ja już to wszystko wiem”. Jednak w tym wszystkim nie zapomina się o niezbędnej dawce teorii gdyż sama praktyka bez teorii może bardzo łatwo utknąć w martwym punkcie lub zaangażować kogoś w długotrwały proces odkrywania koła na nowo.

Dzięki takiemu podejściu możliwe jest połączenie pragmatyzmu z mistycyzmem, wyższych stanów świadomości z naukowym opisem świata. W takim kontekście na przykład „cuda” przestają być rozumiane jako magiczne, arbitralne interwencje Boga, a zaczynają jawić się jako naturalne konsekwencje określonych praktyk duchowych i harmonijnego funkcjonowania człowieka w zgodzie z naturalnymi prawami istnienia. Kiedy rozumiemy mechanizmy, które za nimi stoją, przestają one być cudami w sensie nadprzyrodzonym, stają się spodziewanym efektem świadomego życia i harmonii z rzeczywistością.

Głównym źródłem na które powołuję się we wpisach tej strony, stanowiącym niejako punkt odniesienia dla pozostałych jest joga w ujęciu Jogasutr Patańdżalego. To Mistrz nauczający nas z najwyższego poziomu, dlatego ścieżka którą opisuje koncentruje się głównie wokół Medytacji, a z racji tego, że wszelkie praktyki są ze sobą połączone i Jego podejście jest właśnie duchowo – pragmatyczne uznałem, że Jogasutry są doskonałym punktem odniesienia do opisu innych praktyk.

Jako źródło stanowiące wykładnię wiedzy teoretycznej i praktycznej sięgam do Advaita Vedanta. Czasem też porównuję zagadnienia z buddyzmem, taoizmem, chrześcijaństwem, New Age i innymi nurtami.

A oto jak opisuje Patandżalego Osho.

“Patandżali – nazywam go naukowcem świata religijnego, matematykiem mistycyzmu, logikiem nielogiczności. Spotykają się w nim dwa przeciwieństwa. Jeśli naukowiec przeczyta Jogasutry Patanjaliego, zrozumie je natychmiast. Wittgenstein, umysł logiczny, od razu poczuje pokrewieństwo z Patanjalim. Jest absolutnie logiczny. A jeśli prowadzi cię ku nielogiczności, prowadzi cię tak logicznymi krokami, że nigdy nie wiesz, kiedy odejdzie od logiki i wyprowadzi cię poza nią. Porusza się jak filozof, myśliciel i dokonuje tak subtelnych rozróżnień, że w chwili, gdy zaprowadzi cię do nirvichary, do stanu nie-kontemplacji, nie będziesz w stanie dostrzec, kiedy skok został wykonany. Podzielił skok na wiele małych kroków. Z Patanjalim nigdy nie poczujesz strachu, ponieważ wie, gdzie go poczujesz. Kroczy kroki coraz mniejsze, prawie jakbyś poruszał się po płaskim gruncie. On prowadzi cię tak wolno, że nie możesz zauważyć, kiedy nastąpił skok, kiedy przekroczyłeś granicę. I jest on również poetą, mistykiem – bardzo rzadkie połączenie. Są mistycy, jak Tilopa; są wielcy poeci, jak rishi z Upaniszad, są wielcy logicy, jak Arystoteles, ale nie znajdziesz drugiego Patanjali. Jest on takim połączeniem, że od jego czasów nie było nikogo, kto mógłby się z nim równać. Bardzo łatwo jest być poetą, ponieważ jesteś z jednego kawałka. Bardzo łatwo jest być logikiem – jesteś z jednego kawałka. Prawie niemożliwe jest być Patanjali, ponieważ rozumiesz tak wiele przeciwieństw, a on łączy je wszystkie w tak pięknej harmonii. Dlatego stał się alfą i omegą całej tradycji jogi.” – Osho